Poezija na stranim jezicima - Strana 14
Strana 14 od 14 PrvaPrva ... 4121314
Prikaz rezultata 196 do 209 od ukupno 209
  1. #196

    Odgovor: Edgar Alan Po

    A Valentine


    For her this rhyme is penned, whose luminous eyes,
    Brightly expressive as the twins of Leda
    Shall find her own sweet name, that, nestling lies
    Upon the page, enwrapped from every reader.
    Search narrowly the lines! - they hold a treasure
    Divine - a talisman - an amulet
    That must be worn at heart. Search well the measure -
    The words -- the syllables! Do not forget
    The trivialest point, or you may lose your labor!
    And yet there is in this no Gordian knot
    Which one might not undo without a sabre,
    If one could merely comprehend the plot.
    Enwritten upon the leaf where now are peering
    Eyes scintillating soul, there lie perdus
    Three eloquent words oft uttered in the hearing
    Of poets, by poets - as the name is a poet’s, too.
    Its letters, although naturally lying
    Like the knight Pinto - Mendez Ferdinando -
    Still form a synonym for Truth. - Cease trying!
    You will not read the riddle, though you do the best you can do.


    Edgar Allan Poe
    Poruku je izmenio Cecara, 08.06.2011 u 08:14
    all that we see or seem is but a dream within a dream

  2. #197

    Odgovor: Poezija raspolozenja..

    Βαρέθηκα τη μίζερη μου φύση
    κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
    κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
    αναμφιβόλως
    δε με χωράει ο τόπος ρε παιδιά.

    Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια,
    τα δάκρυα να κάνω μπιχλιμπίδια,
    τα λόγια, μοναχά, μας απομείναν κι οι θεωρίες
    στην πράξη μας χαλάνε οι θεσμοί.

    Βαρέθηκα να λέω πως θα αλλάξει
    το σύστημα μας έχει επιτάξει
    απόκληρα απομείναμε πουλάκια
    κυνηγημένα
    με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά
    od sveg voća koje sam probala,najbolji ukus imala je dobrota

  3. #198

    Odgovor: Poezija raspolozenja..

    Stefan George (1868-1933)

    VOGELSCHAU

    WeiBe schwalben sah ich fliegen -
    Schwalben schnee- und silberweiB -
    Sah sie sich im winde wiegen
    In dem vinde hell und heiB.

    Bunte haher sah ich hupfen -
    Papagei und kolibri
    Durch die wunder-baume schlupfen
    In dem wald der Tusferi.

    GroBe raben sah ich flattern -
    Dohlen schwarz und dunkelgrau
    Nah am grunde uber nattern
    Im verzauberten gehau.

    Schwalben seh ich wieder fliegen -
    Schnee- und silberweiBe schar -
    Wie sie sich im winde wiegen
    In dem winde kalt und klar!
    Navlačim dronje uz oronule tugujem domove eonima
    daleko od savršenog siromaštva

  4. #199

    Odgovor: Poezija raspoloženja...

    Варяг (Плещут холодные волны)


    Плещут холодные волны,
    Бьются о берег морской…
    Носятся чайки над морем,
    Крики их полны тоской…

    Мечутся белые чайки,
    Что-то встревожило их, -
    Чу!.. Загремели раскаты
    Взрывов далёких, глухих.

    Там, среди шумного моря,
    Вьётся андреевский стяг, -
    Бьётся с неравною силой
    Гордый красавец "Варяг".

    Сбита высокая мачта,
    Броня пробита на нем.
    Борется стойко команда
    С морем, с врагом и огнём.

    Пенится Жёлтое море,
    Волны сердито шумят;
    С вражьих морских великанов
    Выстрелы чаще гремят.

    Реже с "Варяга" несётся
    Ворогу грозный ответ…
    Чайки! снесите отчизне
    Русских героев привет…

    Миру всему передайте,
    Чайки, печальную весть:
    В битве врагу мы не сдались -
    Пали за русскую честь!..

    Мы пред врагом не спустили
    Славный андреевский флаг,
    Нет! мы взорвали "Корейца",
    Нами потоплен "Варяг"!

    Видели белые чайки –
    Скрылся в волнах богатырь,
    Смолкли раскаты орудий,
    Стихла далёкая ширь…

    Плещут холодные волны,
    Бьются о берег морcкой,
    Чайки на запад несутся,
    Крики их полны тоской


    Я.Н. Репнинский
    Poruku je izmenio Cecara, 15.05.2012 u 09:29 Razlog: autor
    Najgora je uš što iz opanka iziđe.

  5. #200

    Odgovor: Poezija na stranim jezicima

    цвет врз тело
    бранови сон во него
    вљубена жена

    ...

    треска, бунило.
    бараш трошка душа, а
    глумиш лавина

    n.t.s.
    Poruku je izmenio Cecara, 15.05.2012 u 07:43 Razlog: bold
    Ima dana kada mi treba neko... Neko, ko ništa ne pita, a zna sve.

  6. #201

    Odgovor: Poezija na stranim jezicima

    ноќ. тивка. питома.
    постоечки постоења.
    латино звуци.
    јас и евора, сами.
    таа низ ритмот живее.
    јас приказна раскажувам
    за жената со коса лелеава,
    за жената со поглед, далечина,
    за жената со љубов опијанета.
    за неа, која, ти, ја создаде...
    ...а беше ноќ. тивка. питома.
    недопрени допири.
    ѕвездени шепоти.
    музика во тивкост заробена.
    таа и мирисите летни, сами.
    потребите беснеат.
    зборот урива сон несонет.
    некаде помеѓу световите, светлина.
    живот.
    непознати познанства.
    средби судбински.
    допири печати.
    тела и души, удвоени.
    ...и беа ноќи. тивки.питоми.
    и денови. сончеви. насмеани.
    од таа и тој создадени.
    ...беа и сė уште
    постоењата постојат
    за оние што веруваат
    за тие што нема да дозволат
    непоканети во нивната приказна
    други да влезат.
    ... евора пее yamore,
    јас раскажувам за љубовта на
    таа што, ти, ја создаде. единствен.

    new time
    Poruku je izmenio Cecara, 15.05.2012 u 07:43 Razlog: bold & slika
    Ima dana kada mi treba neko... Neko, ko ništa ne pita, a zna sve.

  7. #202

    Odgovor: Poezija na stranim jezicima

    ПАТУВАЊЕ НА ВЕРА

    Јас се молам дека Бог ме зајакнува долго
    дека во името на неговиот син
    и завет на Светото Писмо
    јас не треба да живеат во лага
    но верата на љубовта и надежта
    Христовото воскресение е.

    Вистината на Светото писмо
    патување на верата смислата на животот
    Што воздигнува човекот кон Бога
    преку Исус син на еден
    роден и не биле креирани
    и грешен човек, писмото во
    да се помират луѓето со Бога
    Бог намисли да се пополни

    да се спаси секој што верува
    дека Исус ја победи смртта и
    на третиот ден воскресна од гробот
    кој седи на небото покрај Отецот
    моментот на смртта на нашата душа судијата
    и на денот на пресудата на судијата
    воскресението на сите кои живееле
    и дека некогаш живеел кој верува.

    Од Адам Сит Ное Сем Тара
    на Авраам Исак и Јаков, Давид, царот
    на Мојсеј и Јован Крстител
    на Исус и Светите Апостоли
    на пророците, и евангелистите
    со овој и суден ден
    Божјата волја за вечни векови
    и зборот Амин - така било да е тоа.

    Лука Луне Јовић-Јувенал 1993 Химелстир,
    Манастир Пресвете Богородице, Нјемачка.
    Poruku je izmenio Cecara, 15.05.2012 u 07:44

  8. #203

    Odgovor: Poezija na stranim jezicima

    ги очекуваш ко неспокој моите голи мисли.
    посакуваш со дланки да ги нежниш
    со усни да ги топиш
    нескротено, без збор.

    желбата, таа посилна од тебе е.
    а сама не тостои
    тебе те очекува на аголот од ноќта.

    помогни ми низ недрата на соништата да зачекорам
    ти, којшто сакаш неспокои од ноќи украдени.
    помогни ми родена да бидам во заборавот да не останам.

    new time


    *************************
    сакам да кажам:

    љубовта е поезија.
    поезијата е љубов.
    ги љубам и двете.
    и љубовта
    и поезијата.
    те љубам и тебе.
    ти ~ кој копнеж си
    што ги врзува нив
    со мене... мене со тебе.
    те љубам ко што се љуби
    првиот збор, оној:
    на почетокот...
    во бог и бог во него што е.
    зборот кој е извор на
    сите радости, на
    сите сладости, на
    сите магии, на
    сите насмевки ... прегратки
    разбудени после дожд од спомени
    растрчани во моето срце
    напишани врз парче хартија
    со мастило во боја.
    за да докаже едно:
    љубовта е поезија.
    поезијата е љубов
    едноставно: ~ти~

    new time
    Poruku je izmenio New Time, 04.06.2012 u 21:41
    Ima dana kada mi treba neko... Neko, ko ništa ne pita, a zna sve.

  9. #204

    Poezija na stranim jezicima

    Don't Stand at My Grave and Cry



    Do not stand at my grave and weep
    I am not there
    I do not sleep

    I am a thousand winds that blow
    I am the diamond glints on snow

    I am the sunlight on ripened grain
    I am the gentle Autumn rain

    When you awaken in the morning's hush
    I am the swift uplifting rush of quiet birds

    In circled flight
    I am the soft stars that shine at night

    Do not stand at my grave and cry
    I am not there
    I did not die


    Mary Elizabeth Frye
    Poruku je izmenio Cecara, 19.06.2012 u 06:00 Razlog: autor


  10. #205

    Odgovor: Poezija na stranim jezicima

    Bluebird

    there's a bluebird in my heart that
    wants to get out
    but I'm too tough for him,
    I say, stay in there, I'm not going
    to let anybody see
    you.
    there's a bluebird in my heart that
    wants to get out
    but I pour whiskey on him and inhale
    cigarette smoke
    and the whores and the bartenders
    and the grocery clerks
    never know that
    he's
    in there.

    there's a bluebird in my heart that
    wants to get out
    but I'm too tough for him,
    I say,
    stay down, do you want to mess
    me up?
    you want to screw up the
    works?
    you want to blow my book sales in
    Europe?
    there's a bluebird in my heart that
    wants to get out
    but I'm too clever, I only let him out
    at night sometimes
    when everybody's asleep.
    I say, I know that you're there,
    so don't be
    sad.
    then I put him back,
    but he's singing a little
    in there, I haven't quite let him
    die
    and we sleep together like
    that
    with our
    secret pact
    and it's nice enough to
    make a man
    weep, but I don't
    weep, do
    you?



    Charles Bukowski

  11. #206

    Odgovor: Edgar Alan Po

    Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί
    πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο,
    πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπον ύπουλο μισώ
    κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.

    Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό,
    πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο,
    κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές,
    σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο.

    Ακόμα, λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ,
    που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα,
    κι αυτό που εστοίχισε σε με πληγές θανατερές
    κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα.

    Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά,
    και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη,
    κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί,
    εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη.

    Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ
    και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία.
    Τότε τη γνώρισα - σαν άνθος έμοιαζε αλπικό -
    και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία.

    Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική,
    κόρη ενός πλούσιου Αιγύπτιου όπου 'χε αυτοκτονήσει,
    ταξίδευε τη λύπη της σε χώρες μακρινές,
    μήπως εκεί γινότανε να τηνε λησμονήσει.

    Πάντα σχεδόν της Μπασκιρτσέφ κρατούσε το Ζουρνάλ,
    και την Αγία της Άβιλας παράφορα αγαπούσε,
    συχνά στίχους απάγγελνε θλιμμένους γαλλικούς,
    κι ώρες πολλές προς τη γαλάζιαν έκταση εκοιτούσε.

    Κι εγώ, που μόνον εταιρών εγνώριζα κορμιά,
    κι είχα μιαν άβουλη ψυχή δαρμένη απ' τα πελάη,
    μπροστά της εξανάβρισκα την παιδική χαρά
    και, σαν προφήτη, εκστατικός την άκουα να μιλάει.

    Ένα μικρό της πέρασα σταυρό απ' το λαιμό
    κι εκείνη ένα μου χάρισε μεγάλο πορτοφόλι
    κι ήμουν ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος της γης,
    όταν εφθάσαμε σ' αυτήν που θα 'φευγε, την πόλη.

    Την εσκεφτόμουνα πολλές φορές στα φορτηγά,
    ως ένα παραστάτη μου κι άγγελο φύλακά μου,
    και μια φωτογραφία της στην πλώρη ήταν για με
    όαση, που ένας συναντά μες στην καρδιά της Άμμου.

    Νομίζω πως θε να 'πρεπε να σταματήσω εδώ.
    Τρέμει το χέρι μου, ο θερμός αέρας με φλογίζει.
    Κάτι άνθη εξαίσια του ποταμού βρωμούν,
    κι ένα βλακώδες Μαραμπού παράμερα γρυλίζει.

    Θα προχωρήσω!...ΜΙα βραδιά σε πόρτο ξενικό
    είχα μεθύσει τρομερά με ουίσκυ, τζιν και μπύρα,
    και κατά τα μεσάνυχτα, τρικλίζοντας βαριά,
    το δρόμο προς τα βρωμερά, χαμένα σπίτια επήρα.

    Αισχρές γυναίκες τράβαγαν εκεί τους ναυτικούς,
    κάποια μ' άρπαξ' απότομα, γελώντας, το καπέλο
    (παλιά συνήθεια γαλλική του δρόμου των πορνών)
    κι εγώ την ακολούθησα σχεδόν χωρίς να θέλω.

    Μια κάμαρα στενή, μικρή, σαν όλες βρωμερή,
    οι ασβέστες απ' τους τοίχους της επέφτανε κομμάτια,
    κι αυτή ράκος ανθρώπινο που εμίλαγε βραχνά,
    με σκοτεινά, παράξενα, δαιμονισμένα μάτια.

    Της είπα κι έσβησε το φως. Επέσαμε μαζί.
    Τα δάχτυλά μου καθρά μέτρααν τα κόκαλά της.
    Βρωμούσε αψέντι. Εξύπνησα, ως λένε οι ποιητές,
    "μόλις εσκόρπιζεν η αυγή τα ροδοπέταλά της".

    Όταν την είδα και στο φως τ' αχνό το πρωινό,
    μου φάνηκε λυπητερή, μα κολασμένη τόσο,
    που μ' ένα δέος αλλόκοτο, σα να 'χα φοβηθεί,
    το πορτοφόλι μου έβγαλα γοργά να την πληρώσω.

    Δώδεκα φράγκα γαλλικά...Μα έβγαλε μια φωνή,
    κι είδα μια εμένα να κοιτά με μάτι αγριεμένο,
    και μια το πορτοφόλι μου...Μ' απόμεινα κι εγώ
    ένα σταυρόν απάνω της σαν είδα κρεμασμένο.

    Ξεχνώντας το καπέλο μου βγήκα σαν τον τρελό,
    σαν τον τρελό που αδιάκοπα τρικλίζει και χαζεύει,
    φέρνοντας μέσα στο αίμα μου μια αρρώστια τρομερή,
    που ακόμα βασανιστικά το σώμα μου παιδεύει.

    Λένε για μένα οι ναυτικοί που εκάμαμε μαζί
    πως χρόνια τώρα με γυναίκα εγώ δεν έχω πέσει,
    πως είμαι παλιοτόμαρο και πως τραβάω κοκό.
    Μ' αν ήξεραν οι δύστυχοι, θα μ' είχαν συγχωρέσει...

    Το χέρι τρέμει...Ο πυρετός...Ξεχάστηκα πολύ,
    ασάλευτο ένα Μαραμπού στην όχθη να κοιτάζω.
    Κι έτσι καθώς επίμονα κι εκείνο με κοιτά,
    νομίζω πως στη μοναξιά και στη βλακεία του μοιάζω…

    Από την ποιητική συλλογή Μαραμπού 1933


    ΜΑΡΑΜΠΟΥ,MARABU- Nikos Kavadijas
    od sveg voća koje sam probala,najbolji ukus imala je dobrota

  12. #207

    Odgovor: Edgar Alan Po

    ТЫ И ВЫ

    Пустое вы сердечным ты
    Она, обмолвясь, заменила
    И все счастливые мечты
    В душе влюбленной возбудила.
    Пред ней задумчиво стою,
    Свести очей с нее нет силы;
    И говорю ей: как вы милы!
    И мыслю: как тебя люблю!

    А.С. Пушкин

  13. #208

    Odgovor: Edgar Alan Po

    Proganja me čitav život...a poslednjih 2-3 dana mi stalno u podsvesti šta god da radim...

    До свиданья, друг мой, до свиданья.
    Милый мой, ты у меня в груди.
    Предназначенное расставанье
    Обещает встречу впереди.

    До свиданья, друг мой, без руки, без слова,
    Не грусти и не печаль бровей, —
    В этой жизни умирать не ново,
    Но и жить, конечно, не новей.

    Есенин



    Detalj da je ovo napisano krvlju je (ne)bitan.
    Budi pametan i pravi se lud

  14. #209

    Odgovor: Edgar Alan Po

    во овој момент
    тој – бара место во своето срце за неа,
    таа – е некаде помеѓу.
    во овој момент
    тие – постојат и стојат на небото
    под нивните нозе
    со распукнати мисли ко нар во есен,
    крваво црвени, тркалезни,
    сочно разлеани врз усните жедни.
    во овој момент
    гулабот, наместо писмо носи
    дожд
    и песна недопишана во раните утрински мугри,
    а украдена од топлите ноќни трепети
    без намера да биде



    во овој момент
    светот ќе продолжи да се врти
    во ритамот на там-там помеѓу сите пребарувања.

    n.t.s. (12.06.2013)
    Poruku je izmenio Cecara, 13.06.2013 u 05:46 Razlog: boja & slika
    Ima dana kada mi treba neko... Neko, ko ništa ne pita, a zna sve.

Strana 14 od 14 PrvaPrva ... 4121314

Slične teme

  1. Humoristička poezija
    Autor chater77 u forumu Književnost
    Odgovora: 0
    Poslednja poruka: 08.08.2018, 10:57
  2. Poezija koja se sluša
    Autor tetkaD u forumu Poezija
    Odgovora: 153
    Poslednja poruka: 08.05.2016, 05:13
  3. Poezija - ostala
    Autor proleće u forumu Svetska poezija
    Odgovora: 1
    Poslednja poruka: 22.07.2015, 20:16
  4. Beat poezija
    Autor alpinista u forumu Poezija
    Odgovora: 31
    Poslednja poruka: 16.08.2012, 12:12
  5. "Volim te" na svim svetskim jezicima
    Autor HLEBmaster u forumu Spomenar
    Odgovora: 3
    Poslednja poruka: 26.11.2006, 22:32

Tagovi za ovu temu

Vaš status

  • Ne možete pokrenuti novu temu.
  • Ne možete poslati odgovor.
  • Ne možete dodati priloge
  • Ne možete prepraviti svoje poruke
  •